« و شهادت مىدهيم كه جز خداى يگانه هيچ معبودى نيست . يكتاست و شريكى ندارد . شهادتى كه در اندازهء او باشد و خشنودش سازد و نيز شهادت مىدهيم كه محمّد بنده و رسول خداست ، درود خدا بر او ، و بر دودمانش باد . درودى كه او را نيك آيد و بهره‌مندش سازد و او را بالا برد و برگزيندش . اين رسول خداست كه دخترش فاطمه را به پانصد درهم ( مهر ) به همسرى من داد . از او بپرسيد و حضرتش را گواه گيريد » . آنگاه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « من دخترم فاطمه را براساس آنچه خداوند مهربان او را با تو تزويج كرده ، به همسرى تو دادم و به خشنودى خداوند راضى و خشنودم . تو نيك داماد و نيك يارى هستى و خشنودى خداوند براى تو كافى است » . سپس رسول خدا فرمود تا طبقى از خرماى نورس يا رسيده درميان آورند و آن را تقسيم كنند . در اين باره حديث ديگرى از زبان امير مؤمنان نقل شده كه در سطور بعد براى بيان اهميّت اين پيوند در اسلام ، آن رابازگو خواهيم كرد . از جمله دلايل اهمّيّت اين ازدواج آن است كه ما در كتابهاى تاريخ و حديث به بخش بزرگى بر مىخوريم كه به تفصيل يا اختصار موضوع ازدواج على با فاطمه را مطرح كرده‌اند . اين امر خود نشانگر اهتمام مسلمانان صدر اسلام به اين امر بوده است . حديثى كه در اين باره روايت شده ، منقول از ضحّاك بن مزاحم است كه گفته : از على بن ابى طالب شنيدم كه مىفرمود : ابوبكر و عمر نزد من